Story:
5 maart 2011, vandaag gaat de wandeling richting westen. We willen de auto parkeren in Tellerhauser maar weer moeten we betalen. Als rechtschapen Nederlander draaien we om en parkeren halverwege de weg naar Bozi Dar.
Meteen de sneeuwschoenen onder en net als gisteren in een rechte streep naar het noorden. Hier kruisen we al snel een piste. Omdat we toch naar het westen willen besluiten we kleine paadjes te nemen zoals ze zich aanbieden. Dit lijkt een goede keuze. Leuke paadjes en weinig pistes. Opeens krijgen we nog meer inspiratie wanneer we sporen van sneeuwschoenen pardoes het bos in zien lopen. Dat is nog veel leuker. We steken de paden af en lopen midden in het bos tussen de dennen. Prachtig en hele mooie sneeuw. Zo kunnen we vrij lang met de sneeuwschoenen lopen. Uiteindelijk moeten ze toch uit, we zijn aan de grens van het sneeuwgebied gekomen. We lopen tot de Strobelberg en besluiten dat dit het eindpunt is. De terugweg gaan we rechtsom langs de Tjechische grens. De dalen af over een steile alp (zonder sneeuw) en aan de overkant van de weg gaat het alweer omhoog. Het beginstuk loopt langs de oever van een beek. Tijd om te rusten. Na de pauze kunnen de sneeuwschoenen onder (tot aan de auto). We steken een stuk bos door (steil!) en komen alweer op 800 meter. Verder omhoog en tenslotte lopen we langs de grens (920 meter). Het laatste stuk gaat nog even over een piste maar ook hier nemen we maar een doorsteek. Fitter dan gisteren komen we bij de auto, na 6 uur en zo'n 24 km.
5 maart 2011, vandaag gaat de wandeling richting westen. We willen de auto parkeren in Tellerhauser maar weer moeten we betalen. Als rechtschapen Nederlander draaien we om en parkeren halverwege de weg naar Bozi Dar.
Meteen de sneeuwschoenen onder en net als gisteren in een rechte streep naar het noorden. Hier kruisen we al snel een piste. Omdat we toch naar het westen willen besluiten we kleine paadjes te nemen zoals ze zich aanbieden. Dit lijkt een goede keuze. Leuke paadjes en weinig pistes. Opeens krijgen we nog meer inspiratie wanneer we sporen van sneeuwschoenen pardoes het bos in zien lopen. Dat is nog veel leuker. We steken de paden af en lopen midden in het bos tussen de dennen. Prachtig en hele mooie sneeuw. Zo kunnen we vrij lang met de sneeuwschoenen lopen. Uiteindelijk moeten ze toch uit, we zijn aan de grens van het sneeuwgebied gekomen. We lopen tot de Strobelberg en besluiten dat dit het eindpunt is. De terugweg gaan we rechtsom langs de Tjechische grens. De dalen af over een steile alp (zonder sneeuw) en aan de overkant van de weg gaat het alweer omhoog. Het beginstuk loopt langs de oever van een beek. Tijd om te rusten. Na de pauze kunnen de sneeuwschoenen onder (tot aan de auto). We steken een stuk bos door (steil!) en komen alweer op 800 meter. Verder omhoog en tenslotte lopen we langs de grens (920 meter). Het laatste stuk gaat nog even over een piste maar ook hier nemen we maar een doorsteek. Fitter dan gisteren komen we bij de auto, na 6 uur en zo'n 24 km.
Comments (0)
Facebook
